«جنگ و صلح» سرک می کشم به سیلو های جهان که به دریا می ریزند به شکافی که از گندم می گذرد مرزی میان جنگ و صلح دنیا روی پای خود می چرخد هگل از نظم تاریخی اش برنمی گردد مارکس همچنان در کتاب ها منتظر نشسته است شاید نان در دهان فقر تقسیم کن

زمان آن رسیده است که شاعر امروز با توجه به وضعیت پیش آمده در جامعه ،و عرصه ی جهانی شدن و چند فرهنگی ،شعرش را به سمت و سوی مولفه های تاریخی-استوره ای،طنز(یونالی و هوراسی)،فلسفه،اجرای دراماتیکی و پلی فونیک،پرداختن به زبان شناختی شعر،ظرفیت

با نگاهی سطحی به طهران ،و ساخت و سازهای ضعیفی که در حال انجام است ،عدم مبلمان شهری ،عناد و دشمنی با طبیعت ،نبود و نابودی خرد شهروندی ،و با تورق یک کتاب معماری ،متوجه خواهید شد که طهران ،اِلمان های یک شهر را ندارد و این چنین که غیر کارشناسانه می

"جغدمینروا" سوژه ها و ابژه ها به جان هم افتاده اند متن ها با جدال های فلسفی شان یکدیگر را نفی می کنند؟! جغدمینروا نشسته بر دیوار دو برلین ماضی مردم را با دیالکتیک به الهه ی آتنا فرا می خواند: "استالینیسم،فاشیسم و سایر دیکتاتورها برادران همگونی هس

انتقال آب از سرشاخآب های «کوه رنگ»استان بختیاری ،برای احیاء آب استان اصفهان،خطر خشکسالی،مهاجرت و تخریب محیط زیست استان های خوزستان،لرستان و بختیاری را به همراه خواهد داشت.جنگل بازفت،بسیاری از شاخآب ها و باغداری و کشاورزی در استان های لرستان،خوزستان و بختیاری ازبین خواهد رفت.یک استان را احیاء کردن

از هرچه علامت باضافه استمتنفرم!می فهمی متنفر!وقتی روی صفحه ای آنرا می کشمیا درون متنیبا آن برخورد می کنمشکل بمب افکن هادر خیالم می خلند!یاد ریاضی جنوب می افتمو پرندگانیکه سطح هورتبخیر میشوند!که انگارجغرافیا ی کارونزهر خندی ستدر کام تاریخ معاصر؟!که امان از دست پوتین های قفقازی!الامان !مزید بر آنکاش

احسن الشعر اکذبه:بهترین شعرها،دروغ ترین آنهاست. درشعر مپیچ و در فن او. چون اکذب اوست ،احسن او.(نظامی،لیلی ومجنون،۴۶). این متن مرحله ای تکمیل می گردد... + نوشته شده در جمعه هفدهم دی ۱۳۹۵ساعت 3:48 توسط رامین یوسفی |

«نهنگ ها با من مهربان بودند» درتاریکی وقتی اسکندر شعر مرا گرفت نطفه ها در راهروهای شبانه نفس نفس میزدند وقصر را ۳۳۳ رامشگر میکوفتند دزدها در جستجوی الماسند! طنین در دلتا،ص۷۸ + نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۵ساعت 4:47 توسط رامین یوسفی |

انسان و زمین زمین به شکل هولناکی یک استثناء است یک زیبای هولناکِ استثنایی که تنها در گیج خوردن به من و بقیهی کائنات شبیه است و در یک داشتن فقط شبیه من است که تو را دارم این سطرها شروع مناسبی برای یک شعر عاشقانه نیست قرار هم نبوده که باشد چرا که من اکنون به دروغی بزرگتر فکر میکنم نمیخواهم ا

كلاغ ادگار آلن پو برگردان: محمد رجب پور شبي دهشتناك خسته و ملول ، غرق در نسخه اي شگفت و مرموز از دانشي فراموش شده ، در مرز خواب و بيداري، ناگاه صداي تق تقي برخاست گويا كسي آرام در اتاق را مي زد. زير لب گفتم: "حتم دارم آشنايي است كه در را مي زند – همين و ديگر نه". خوب به ياد مي آورم در دسامبر سرد و

بدلیل پذیرش مقاله و ارایه سخنرانی رامین یوسفی در دانشگاه تربیت مدرس تهران در مورد شعر میتراییک و فلسفه که ضرورت شعر اکنون است،شعر میتراییک مورد پذیرش شاعران و منتقدان آکادمیک قرار گرفت و در پایگاه استنادی جهان اسلام که معتبرترین و بزرگ ترین دانشبانک مقالات و سایر موضوعات ایرانی - اسلامی ست،ثبت جهانی

با تلاش های سیروس رادمنش ،شاعران شعرمیتراییک و سخنرانی های رامین یوسفی در دانشگاه های معتبر داخلی و خارجی بارایه مقاله و سخنرانی،شعرمیتراییک در پایگاه استنادی جهان اسلام،ثبت بین المللی شد.این درحالی ست که پیش از این بسیاری از شاعران مشهور اما بی شعرواندیشه ی تازه ی ،که شعرمیتراییک را شعری پویا مید

سوء تفاهم بود خانوم؟! سوء طفاحم؟! به روح هگل سوگند که سوژه و ابژه ی این شعر متا عاشقانه در بطن خیال خواننده است که فرم می گیرد! -هی آقاااااا؟! من و مای تن های جمع تنها به تو و دکارت است که شدیدن شک داریم! و از بازی های زبانی «ویتگنشتاین»هم هیچ خوش مان نمی آید. آن وقت تو دایم می گویی: به شاه چراغ هرش

گفتگوی رادیو یی رامین یوسفی با رادیو گفتگو پیرامون شعر میتراییک و ادبیات زمستان 1394.تهران

استاد عباس هاهیار چپ و رامین یوسفی

مرگ این بار با قواعد هندسی اش آمده بود! با تراشه هایی از مرمر گرانیت و کنگلومارای بختیاری آمده بود تا افعال امر را در سلول های متافیزیکی اش تصریف نماید! و ما از رعشه ی گرسنگی تن به عشق بازی سپرده بودیم در سایه سار امن ملک الموت؟! نه اورسلا! نه! دنیا تعبیری جز تن هایی آدم ها نداشت وتنها قلم جراحی اش ...

در میدان آرژانتین زیر بانک توسعه و صادرات به سان شبحی از غبار اسناد بایگانی ایستاده ام! شلوارم زانو زده به کس و ناکس هایی که تمامی تئوری های اقتصاد را چپ نویسی کرده اند پیراهنم گویی یک خیال د ووو ر دست است؟! و کفش هایم فرسایش فیش حقوقی کارمندان را ماند؟! بی اعتنا به گرد سوز زرد چشمک زن با اعصای سوسی...