بگذار
مهربان تر از یاد روم
که اینجا در کنار خاموشی ی من
هزار ناله ی غمگین
می روید از گلو
اینجا
کنار سلول من
پوست هایی ست
که زخم های کبود دارند!
آه... چگونه بگویم
عرف این 1 دیوانه را
اینک
که با تمامی یقین
لگد کوب این آغاز می شوم
آه...اکنون
پلک در اطمینان تو می بندم
ای آرامجای گور.
#یار_محمد_اسد_پور
برچسب:
نویسنده: باربد حکیمی