آنچه تاکنون درباره «زبانشناسی ،رامین یوسفی» منتشر شده است را در ادامه بررسی میکنیم.
مردمان از قدیم میدانستند که میان حیوانات، "نظامهای ارتباطی" برقرار است. بنابراین در حثهای فنی زبانشناسی به این نوع نظامها" نظامهای ارتباطی جانوری" میگفتند و از روی آگاهی از به کار بردن لفظ "زبان" برای این"سامانههای ارتباطی" استفاده نمیکردند.چرا که زبان از ویژگیهایی برخوردار است. یکی از ویژگیهای زبان" آفرینش بیپایان"، در هر زبان است. آفرینش بیپایان بدین معناست که تمامی زبانهای دنیا، توانایی ساختن واژگان، ترکیبات و جملات بیپایانی را دارند. آفرینش بی پایان زبان همترین ویژگی و خصوصیت زبان انسانی است.
" ویژگی دیگری که در زبان یافت میشود ما در نظامهای ارتباطی جانوری قرینهای ندارد، خصوصیتی است که زبانشناسان به آن ساخت دوگانه یا تجزیه دوگانه میگویند. در همه زبانهای انسانی توان جملههای پیچیده و نامحدود آن را با عناصر معنیدار که گاهی یک واژه و گاهی جزئی از یک واژه هستند، و به زبان فنی ه آنها تک واژ میگویند، تقسیم کرد. ولی این عناصر معنیدار به نوبه خود از تعداد معدودی صدا، که زبانشناسان آنها را واج مینامند، ساخته شدهاند جابجایی یا ترکیبهای متفاوت این صداها است که واژگان یا مجموعه واژههای زبان را میسازد" (باطنی،۱۳۷۴).
● باطنی، محمدرضا،۱۳۷۴،درباره زبان، چاپ سوم، تهران، انتشارات آگاه
برچسب:
نویسنده: باربد حکیمی